باد صبا
دکتر شریعتی:در روزگاری که آدمها به خاطر زمین خوردنت میخندند،برخیز تا بگریند...

زن عشق می کارد و کینه درو می کند....

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر....

می تواند یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی .....

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمان بخواهی به لطف قانونگذار می  

توانی ازدواج کنی ........

در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو ............

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی ..........

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی .........

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد .........

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ........

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر .........

و هر روز او متولد می شود ، عاشق می شود ، مادر می شود ، پیر می شود و می میرد.....

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد .......

« دکتر علی شریعتی »

خدایا، برای همسایه ای که نان مرا ربود، نان...

برای دوستی که قلب مرا شکست، مهربانی...

برای انکه روح مرا آزرد، بخشایش...

و برای خویشتن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟میطلبم

هر چه را در باورمان بر گزینیم در زندگی مان می بینیم زندگی مان هر گونه که پیش رود در واقع نشان دهنده ی برداشت ما از دنیاست

دنیا یا طرز رفتار مردم دنیا نیست که تو را ناراحت می کند واکنشی که تو در برابر رفتار مردم نشان می دهی و کاری که در مواجهه با دنیا انجام میدهی تو را ناراحت می کند

وین دایر 

************************* 

عید سعید غدیر خم بر تمامی دوستان عزیز تبریک و تهنیت باد

تو چقدر به من نزدیکی و من چقدر از تو دور

اگر بی پناهید و بغضی در گلویتان بی تابی می کند و اشک های بی قرارتان دنبال شانه های صبورآرامش می گردد با زمزمه های دعای عرفه همراه شوید دعایی که در روز عرفه بر لبان مبارک سالار شهیدان(ع)جاری شده و زمزمه اش جان را تازه می کند دعایی که تا هنوز و همیشه الهام بخش دلهای بیدار است

**************

حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی داردو...

**************

جهل و نادانی من عصیان وگستاخی من تو را بازنداشت ازاینکه راهنمایی ام کنی به سوی صراط قربتت وموفقم گردانی به آنچه رضاوخوشنودی توست

**************

پس هرگاه تو را خواندم پاسخم گفتی.هرچه از تو خواستم عنایتم فرمودی هر گاه اطاعت کردم قدردانی و تشکر کردی و هر زمان که شکرت را بجا آوردم بر نعمتهایم افزودی و اینها همه چیست؟جز نعمت تمام و کمال و احسان بی پایان تو؟!

**************

من کدام یک از نعمتهای تو را می توانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر سپارم؟

**************

خدایا!الطاف خفیه ات و مهربانی های پنهانی ات بیشتر و بیشتر از نعمتهای آشکار توست.

**************

ای همدم تنهایی هایم!ای فریاد رس غم و غصه هایم!ای ولی نعمت هایم

**************

ای پشت و پناهم در هجوم بی رحم مشکلات! ای مونس مامن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی کسی! ای کسی که هرچه دارم از توست و از کرامت بی انتهای تو!...تو پناهگاه منی.....

**************

خدای من این منم و پستی و فرو مایگی ام و این تویی با بزرگی و کرامتت از من این می سزد و از تو آن...

**************

چگونه ممکن است به ورطه نومیدی بیافتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی

**************

خدای من تو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله ای که من از تو گرفته ام تو که اینقدر دلسوز منی....

**************

خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟تو کی غایب بوده ای که حضورت نشانه بخواهد؟ تو کی پنهان بوده ای که ظهورت محتاج آیه باشد...

**************

خدای من! مرا از سیطره ی ذلت بار نفس نجات ده و پیش از آنکه خاک گور بر اندامم بنشیند از شک و شرک رهایی ام بخش

**************

خدای من!چگونه نا امید باشم در حالی که تو امید منی! چگونه سستی بگیرم چگونه خواری پذیرم که تو تکیه گاه منی!ای آنکه کمال زیبایی و نورانیت خویش چنان تجلی کرده ای که عظمتت بر تمامی ما سایه افکنده...

ترجمه دکتر شریعتی 

تقدیم به یک دوست دوست داشتنی

دل و جان بردی اما نشدی یارم

با ما بودی، بی ما رفتی چو بوی گل به کجا رفتی

تــــــنـــــهـــا ماندم،تــــنــــها رفتی

چوکاروان رود فغانم از زمین،بر آسمان رود

دور از یارم ،خون می بارم فتاده ام از پا به ناتوانی

اسیر عشقم چنان که دانی رهایی از غم نمی توانم

تـــــو چاره ای کن که می توانی

گر ز دلم بر آرم آهی آتش ازدلم خیزد

چون ستاره از مژگانم اشک آتشین ریزد

نه حریفی تا با او غم دل گویم

نه امیدی در خاطر که تو را جویم

ای شـادی جان، سرو روان

کـــز بـــر ما رفتـــی

از محفل ما،چون دل ما رفتی

سوی کجا رفتی تنها ماندم،تنها رفتی

به کجایی غمگسار من فغان تار من بشنو

بازآ بازآ از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو

بازآ بازآ سوی رهی چون روشنی از دیده ی ما رفتی

بــــا قـــافــله ی باد صــبـــا رفتی